Δεν ήταν non paper. Ήταν μία επίσημη ανακοίνωση. Είχε το εθνόσημο και τις επισημάνσεις «Ελληνική Δημοκρατία – Γενική Γραμματεία του Πρωθυπουργού».

Συνεπώς, αποτελούσε επίσημο κείμενο, το οποίο προφανώς έχει την έγκριση και εκφράζει τις απόψεις του Πρωθυπουργού, κ. Αλέξη Τσίπρα.
Ήταν μία απάντηση στην απάντηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε κάποια από τις αντιστοίχου ύφους και πνεύματος ανακοινώσεις του πρωθυπουργικού γραφείου.

Όμως αυτήν την φορά οι συντάκτες, υπηρέτες-λειτουργοί της Ελληνικής Δημοκρατίας ξεπέρασαν τον εαυτό τους.
Κατ’ αρχάς, ως προς το περιεχόμενο. Σε μία ανακοίνωση, μερικών αράδων, κατόρθωσαν να συμπεριλάβουν: μία επίθεση στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ένα σχόλιο σε μία ανακοίνωση της ΝΔ για το πλήθος των αστυνομικών δυνάμεων που επιστρατεύονται για την προστασία του Πρωθυπουργού στην Λέσβο και μία επίθεση στην… Μαρέβα Μητσοτάκη.

Μέχρις ενός σημείου, όλα αυτά φανερώνουν μία ικανότητα και ένα ταλέντο.
Από εκεί κι έπειτα όμως καταδεικνύουν θράσος, εκνευρισμό και απώλεια ελέγχου.

Όταν κάποιος γράφει «το να συζητά ο κ. Μητσοτάκης για την αντιμετώπιση της φτώχειας είναι σαν να συζητά εκδοροσφαγέας με ανυπόμονα αμνοερίφια πότε επιτέλους θα έρθει το Πάσχα», είναι φανερό ότι δεν έχει σκεφτεί πολύ. Μία καφενειακή εξυπνάδα γίνεται  επίσημο έγγραφο του ελληνικού κράτους και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρομοιάζεται ανερυθρίαστα με εκδοροσφαγέα. Την στιγμή μάλιστα που μία κυβέρνηση τριάμισι ετών έχει εξοντώσει μία ολόκληρη κοινωνική τάξη και έχει εγκλωβίσει την χώρα σε έναν φαύλο κύκλο φτώχειας.

Όταν δε η παρουσία αστυνομικής προστασίας 17 διμοιριών των ΜΑΤ στην Λέσβο λόγω της παρουσίας του κ. Τσίπρα στο νησί, αποδίδεται στην ένταση «εξαιτίας μίας μειοψηφίας ακροδεξιών στοιχείων», η λογική δοκιμάζεται σοβαρά. Αν τα ακροδεξιά στοιχεία είναι μειοψηφία, προς τι τέτοια κινητοποίηση; Και αν στο νησί υπάρχει πρόβλημα τέτοιου είδους, να αναμένουμε μήπως ότι θα εγκατασταθούν μόνιμα εκεί τα ΜΑΤ;

Το κρεσέντο του μνημειώδους κειμένου έρχεται στην τελευταία πρόταση: «Ωστόσο οι διμοιρίες σε καμία περίπτωση δεν είναι όσες και οι offshore της κας Μαρέβας Μητσοτάκη»…
Αυτό που λέμε: «άσχετο».

Η μόνιμη επωδός, η οποία δεν λείπει από κανένα κυβερνητικό  σχόλιο είναι εν τέλει και αυτή που καταδεικνύει την ένδεια και την απώλεια κάθε πολιτικής, ιδεολογικής και κοινωνικής νομιμοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Και εν τέλει, μήπως φανερώνει ποιος είναι ο πραγματικός εκδοροσφαγέας (αφού αυτοί δεν διστάζουν να χαρακτηρίσουν έτσι πολιτικούς αντιπάλους, γιατί να μην αναρωτηθεί κάποιος); Της λογικής, της γλώσσας, της θεσμικής συναίσθησης και της χώρας.