Μπορεί με σχετική ασφάλεια να προβλεφθεί: το επόμενο δίμηνο θα κρίνει αποφάσεις και εν πολλοίς την τύχη της ελληνικής κυβέρνησης.

Η σύμπτωση των ημερομηνιών έχει ενδιαφέρον: στις 24 Ιουνίου θα διεξαχθούν οι διπλές εκλογές στην Τουρκία. Ο Ερντογάν παίζει την πολιτική του επιβίωση και προφανώς θα κάνει τα πάντα για να την επιτύχει.

Αυτό δεν προμηνύει ένα ευχάριστο δίμηνο στο Αιγαίο, όπως μπορούμε εύκολα να φανταστούμε, χωρίς να αποκλείεται να ανοίξουν και άλλα μέτωπα που θα εξυπηρετούν την εθνικιστική ρητορική του διδύμου Ερντογάν-Μπαχτσελί (π.χ. Θράκη).

Τρεις ημέρες νωρίτερα από τις τουρκικές εκλογές, στις 21 Ιουνίου, υπάρχει ένα προγραμματισμένο Eurogroup. Αυτό υποτίθεται ότι θα αποφασίσει αν όντως η Ελλάδα θα βγαίνει από το πρόγραμμα, ενώ από την κυβέρνηση έχουν ήδη και για μία ακόμη φορά καλλιεργήσει πολύ υψηλές προσδοκίες και αναμένουν μεταξύ όλων των άλλων μία απόφαση για ελάφρυνση του χρέους. Χωρίς όρους και νέες υποχρεώσεις; Δύσκολο.

Το διάστημα που μεσολαβεί έως το τετραήμερο 21-24 Ιουνίου θα διεξαχθεί το μεγάλο παζάρι.

Θα φανεί αν ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι σε θέση να προετοιμάζει τις εξόδιες φιέστες για το τέλος του Μνημονίου, αν η τουρκική στάση στο Αιγαίο θα έχει επιπτώσεις και ποιες, αν το καινούργιο τσεκούρωμα συντάξεων και εισοδημάτων θα αναβληθεί ή θα επισπευσθεί, αν το πρόγραμμα τελικά θα παραταθεί και αν θα υπάρχει περιθώριο για πολιτικές ντρίμπλες και ελιγμούς ή οι εξελίξεις απλώς θα επιβάλλουν τον ρυθμό τους.

Τίποτε από αυτά δεν προμηνύει ένα ευχάριστο δίμηνο.

Η Ελλάδα θα βρεθεί υπό πίεση, οι προβλέψεις ήδη είναι δυσοίωνες για την τελική φάση του προγράμματος που πολύ θα ήθελε να πανηγυρίσει ο Τσίπρας, αλλά δεν θα τον αφήσει ο Φίλης, ενώ ο συνδυασμός της οικονομικής αβεβαιότητας με την ένταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο εν γένει, ενδέχεται και να μην σημάνει ευχάριστες διευθετήσεις, αλλά επιβολή ενός νέου, ειδικού status στην χώρα. Είμαστε έτοιμοι για όλα αυτά;