Κάθε αρχή και δύσκολη. Κάθε αρχή και περιπετειώδης. Στις 16 Ιουνίου 2018 ανοίγει η αυλαία του το 21ου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, που θα φιλοξενήσει η Ρωσία. Ακριβώς 32.114 ημέρες μετά την παρθενική σέντρα της διοργάνωσης. Φέτος συμπληρώνονται 88 χρόνια από το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο, που διεξήχθη στην Ουρουγουάη (13-30/07/1930). Δεν προκαλεί καμία έκπληξη ότι το τουρνουά έχει αλλάξει δραστικά στο πέρασμα των χρόνων. Μετρώντας αντίστροφα, λοιπόν, για την κορυφαία γιορτή του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, to10.gr κάνει βουτιά στο 1930 και ένα μικρό μάθημα ιστορίας για την πρώτη διοργάνωση Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου, που δεν είχε καμία σχέση με ό,τι γνωρίζουμε σήμερα…

1. Η FIFA επέλεξε την Ουρουγουάη να φιλοξενήσει το τουρνουά, καθώς η χώρα της Λατινικής Αμερικής γιόρτασε τα 100 χρόνια από το πρώτο σύνταγμα εκείνη τη χρονιά. Ολα τα παιχνίδια διεξήχθησαν στην πρωτεύουσα Μοντεβιδέο και το γήπεδο του τελικού, Estadio Centenario, χτίστηκε ειδικά για αυτή την περίσταση, με 90.000 οπαδούς να δίνουν το παρών στο τελευταίο παιχνίδι της διοργάνωσης.

2. Το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν το μοναδικό στην ιστορία που διεξήχθη χωρίς προκριματικά. Ολες οι χώρες-μέλη της FIFA είχαν κληθεί να συμμετάσχουν και τους δόθηκε διορία έως τις 28 Φεβρουαρίου 1930 για να αποδεχθούν την πρόσκληση.

3. Συνολικά 17 χώρες συμμετείχαν στο Μουντιάλ του 1930. Επτά από τη Λατινική Αμερική, δύο από τη Βόρεια Αμερική και μόλις τέσσερις από την Ευρώπη. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν λόγω του μακρινού και κοστοβόρου ταξιδιού με καράβι στον Ατλαντικό Ωκεανό, αλλά και για το μεγάλο διάστημα της απουσίας αρκετών παικτών από τις δουλειές τους, καθώς ελάχιστοι ήταν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές εκείνη την εποχή.

4. Οι διοργανωτές ήταν τόσο απελπισμένοι να δελεάσουν ομάδες από την Ευρώπη, που η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ουρουγουάης έγραψε ένα γράμμα στην Αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, ικετεύοντας για τη συμμετοχή της χώρας στη διοργάνωση! Το αίτημα απορρίφθηκε από το Δ.Σ. της FA στις 18 Νοεμβρίου 1929.

5. Οι τέσσερις ευρωπαϊκές ομάδες που έκαναν το ταξίδι ήταν το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γιουγκοσλαβία και η Ρουμανία. Η ομάδα της Ρουμανίας είχε επιλεγεί προσωπικά από τον Βασιλιά Κάρολο Β’, ο οποίος επίσης διαπραγματεύτηκε με τους εργοδότες των παικτών, εξασφαλίζοντας ότι θα είχαν δουλειές μόλις επέστρεφαν στη χώρα.

6. Η επιλογή της αποστολής στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Οι Κροάτες έκαναν μποϊκοτάζ στην εθνική ομάδα, κάτι που αυτομάτως μείωσε το ταλέντο και τις επιλογές. Εν τέλει στην αποστολή επιλέχθηκαν μόνο Σέρβοι ποδοσφαιριστές, με τους Γιουγκοσλάβους να παρουσιάζουν τη νεότερη ομάδα στην ιστορία των Μουντιάλ, με μέσο όρο ηλικίας 21 ετών και 258 ημερών. Μάλιστα, επειδή όλα τα επίθετα των παικτών τελείωναν σε «ιτς», η γιουγκοσλαβική ομάδα ονομάστηκε «Ιτσάτσος» μετά το ματς της πρεμιέρας με τη Βραζιλία!

7. Το πρώτο γκολ στην ιστορία του Μουντιάλ πέτυχε (με σουτ) ο Γάλλος Λουσιέν Λοράν στο 19ο λεπτό του Γαλλία-Μεξικό. Ο Λοράν ήταν εργάτης σε εργοστάσιο της Peugeot και έλαβε μόνο τα βασικά έξοδα από τη Γαλλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία για να εκπροσωπήσει τη χώρα του στο Μουντιάλ!

8. Ο πρώτος παίκτης που κράτησε το «μηδέν» για την ομάδα του ήταν ο γκολκίπερ των ΗΠΑ Τζίμι Ντάγκλας, στη νίκη με 3-0 επί του Βελγίου. Ο ίδιος παίκτης αγωνίστηκε με ρήξη χιαστού στο γόνατο στον ημιτελικό με την Αργεντινή, καθώς τότε απαγορεύονταν οι αλλαγές.

9. Ο πρώτος τελικός εξελίχθηκε σε πραγματική μάχη μεταξύ Ουρουγουάης και Αργεντινής, μπροστά σε 93.000 θεατές. Μετά από τεράστιες διαφωνίες, στο πρώτο ημίχρονο χρησιμοποιήθηκε η μπάλα των Αργεντινών και στο δεύτερο αυτή των Ουρουγουανών! Επιπλέον, ο διαιτητής της αναμέτρησης, ο Βέλγος Γιον Λάνγκενους, έγινε γνωστός λίγες ώρες πριν την έναρξη του τελικού. Ο ίδιος απεδέχθη να διαιτητεύσει μόνο αφότου του εξασφάλισαν καράβι έτοιμο να αποπλεύσει για την Ευρώπη μία ώρα μετά το παιχνίδι, σε περίπτωση που τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά και έπρεπε να… αποδράσει.

10. Η Ουρουγουάη κατέκτησε το παρθενικό Μουντιάλ επικρατώντας 4-2 στον τελικό. Η επόμενη ημέρα κηρύχθηκε εθνική αργία από την Κυβέρνηση της χώρας. Οι διοργανωτές τελείωσαν τη διοργάνωση με +12 γκολ ενεργητικό, ενώ τα +3 γκολ είναι έως και σήμερα η μεγαλύτερη διαφορά τερμάτων ανά αγώνα στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων.