Ο πνιγμένος από τα μαλλιά σώζεται και τώρα που υπάρχει οικονομική κρίση όλοι ονειρεύονται μαγικές λύσεις για να σωθούμε.

Εγώ σας προτείνω να αφήσουμε τα όνειρα και να δούμε την κατανομή του εισοδήματος μεταξύ πλούσιων και φτωχών όπως παρουσιάζεται στο εξαιρετικό βιβλίο του Thomas Piketty.

“[rg]“>

Όπως μπορείτε να δείτε από το 1930 και μετά οι ανισότητες περιορίζονται για να αρχίσουν και πάλι να αυξάνονται από τη δεκαετία του 1970 και μετά. Τι μαγικό έγινε τότε;

Μέχρι εκείνη την εποχή οι συναλλαγματικές ισοτιμίες ήταν σταθερές με το δολλάριο που ήταν σταθερό σε σχέση με τον χρυσό. Επειδή όμως ο πόλεμος του Βιετνάμ κόστιζε πολλά και ο Νίξον δεν ήθελε να αυξήσει τους φόρους, άρχισε να τυπώνει δολλάρια και κατήργησε το σύστημα των σταθερών ισοτιμιών υποτιμώντας το δολλάριο.

Από εκείνη την εποχή και μετά τα νομίσματα χάνουν όλο και περισσότερο την αξία τους από τις υποτιμήσεις και τον πληθωρισμό. Αλλά αυτά χτυπούν κυρίως τους μισθωτούς και τους ανέργους. Οι πλούσιοι έχουν τον τρόπο να προστατευτούν και έτσι η περιουσία τους όλο και μεγαλώνει.

Αν λοιπόν είστε από αυτούς που ονειρεύονται δραχμή και υποτιμήσεις για να πάει μπροστά η χώρα απατάστε. Αν ήταν τόσο απλά τα πράγματα η Ζιμπάμπουε που έχει κάνει τις μεγαλύτερες υποτιμήσεις του κόσμου θα ήταν η πλουσιότερη χώρα.

Πλούσιος γίνεσαι από ό,τι παράγεις, όχι από τον τρόπο που μετράς τα λεφτά σου. Μόνο οι Ολιγάρχες θα ωφεληθούν από την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Ρωτήστε τι έγινε στην Αρμενία και θα δείτε.

Όσο για την Αργεντινή, αυτή είναι μια χώρα με το μέγεθος της Ινδίας και πληθυσμό μόνο 41 εκατομμύρια που κατάφερε να ξεχρεώσει χάρη στην άνοδο των τιμών των αγροτικών προϊόντων και των πρώτων υλών. Εμείς όμως πώς θα σωθούμε; Ονειρευόμαστε πετρέλαιο αλλά εγώ αν δεν το δω να βγαίνει από τις πετρελαιοπηγές δεν το πιστεύω.

Γιώργος Επιτήδειος του Στεφάνου

Οικονομολόγος

Γιώργος Επιτήδειος