Ο CMA είναι οργανισμός που αποτιμά τον κίνδυνο πτώχευσης μιας χώρας. Η τελευταία
κατάταξη, που δημοσιεύει, εμφανίζεται στον παρακάτω πίνακα. Οι εκπλήξεις είναι
αρκετές. Σημαντικότερη είναι η είσοδος της Ισπανίας με 40% πιθανότητα πτώχευσης.
Άλλη έκπληξη είναι η Αργεντινή. Εμφανίζεται τρίτη, διατηρώντας τους γνωστούς
ιστορικούς ρυθμούς της, δηλαδή να πτωχεύει κάθε δέκα με δεκαπέντε χρόνια! Θυμάστε
που το 2011 διάφοροι παντογνώστες μας την παρουσίαζαν ως παράδειγμα προς μίμηση!
(Αυτά μόνο στην Ελλάδα μπορούν να συμβαίνουν!)

Χώρες

Πιθανότητα Πτώχευσης

Ελλάδα

93,47

Κύπρος

74,26

Αργεντινή

61,76

Πορτογαλία

58,01

Πακιστάν

47,73

Βενεζουέλα

44,77

Ουκρανία

44,14

Ιρλανδία

44,01

Ισπανία

40,37

Πολιτεία Ιλινόϊς, USA

38,25

.telerik-reTable-1 {
border-width: 0px;
border-style: none;
border-collapse: collapse;
font-family: Tahoma;
}
.telerik-reTable-1 tr.telerik-reTableHeaderRow-1 {
margin: 10px;
padding: 10px;
color: #3F4D6B;
background: #D6E8FF;
text-align: left;
font-size: 10pt;
font-style: normal;
font-family: Tahoma;
text-transform: capitalize;
font-weight: bold;
border-spacing: 10px;
line-height: 14pt;
vertical-align: top;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableHeaderFirstCol-1 {
padding: 0in 5.4pt 0in 5.4pt;
color: #3a4663;
line-height: 14pt;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableHeaderLastCol-1 {
padding: 0in 5.4pt 0in 5.4pt;
color: #3a4663;
line-height: 14pt;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableHeaderOddCol-1 {
padding:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
color: #3a4663;
line-height: 14pt;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableHeaderEvenCol-1
{
padding:0in 5.4pt 0in 5.4pt; color: #3a4663;
line-height: 14pt;
}
.telerik-reTable-1 tr.telerik-reTableOddRow-1 {
color: #666666;
background-color: #F2F3F4;
font-size: 10pt;
vertical-align: top;
}
.telerik-reTable-1 tr.telerik-reTableEvenRow-1 {
color: #666666;
background-color: #E7EBF7;
font-size: 10pt;
vertical-align: top;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableFirstCol-1 {
padding: 0in 5.4pt 0in 5.4pt;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableLastCol-1 {padding:0in 5.4pt 0in 5.4pt;}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableOddCol-1 {
padding: 0in 5.4pt 0in 5.4pt;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableEvenCol-1 {
padding:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
}
.telerik-reTable-1 tr.telerik-reTableFooterRow-1 {
background-color: #D6E8FF;
color: #4A5A80;
font-weight: 500;
font-size: 10pt;
font-family: Tahoma;
line-height: 11pt;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableFooterFirstCol-1 {
padding: 0in 5.4pt 0in 5.4pt;
border-top: solid gray 1.0pt;
text-align: left;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableFooterLastCol-1 {
padding:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
border-top:solid gray 1.0pt;
text-align:left;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableFooterOddCol-1 {
padding: 0in 5.4pt 0in 5.4pt;
text-align: left;
border-top: solid gray 1.0pt;
}
.telerik-reTable-1 td.telerik-reTableFooterEvenCol-1 {
padding: 0in 5.4pt 0in 5.4pt;
text-align: left;
border-top: solid gray 1.0pt;
}

Πηγή: CMA

Για την Ελλάδα, η πιθανότητα πτώχευσης μπορεί να πάρει δύο κυρίως μορφές: η
πρώτη είναι η αθέτηση πληρωμής των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δημόσιο
χρέος και η δεύτερη η αθέτηση εξωτερικών υποχρεώσεων (δηλαδή το πώς θα πληρώσουμε
τις εισαγωγές μας). Η αθέτηση πληρωμής υποχρεώσεων που αφορά την πρώτη περίπτωση,
αφορά υποχρεώσεις που πηγάζουν είτε από ένα πολύ μικρό μέρος παλαιών ομολόγων,
τα οποία δεν είχαν υπαχθεί στο PSI, είτε από την αθέτηση πληρωμής των υποχρεώσεων
που πηγάζουν από τα νέα ομόλογα. Η δεύτερη μορφή δύναται να εκδηλωθεί ως γενικότερη
συσσωρευμένη αδυναμία να ικανοποιηθούν εξωτερικές απαιτήσεις που προκύπτουν
από τις εισαγωγές: πετρέλαιο, φάρμακα, φυσικό αέριο. Και η μία και η άλλη μορφή
εξαρτώνται από τη σχέση μας με το Πρόγραμμα Διάσωσης της Τρόικα. Καταγγελία
του προγράμματος προφανώς οδηγεί στις δύο αυτές μορφές πτώχευσης, όπου το πιο
πιθανό είναι να έχουμε ένα άτακτο πιστωτικό γεγονός, δηλαδή άτακτη πτώχευση.
Γι’ αυτό και η πιθανότητα αυτή γνωρίζει νέα ύψη.

Υπάρχει και μία τρίτη μορφή πραγματικής
πτώχευσης, της αθέτησης δηλαδή των υποχρεώσεων του Δημοσίου απέναντι στις εσωτερικές
του οφειλές. Αυτή, ωστόσο, συμβαίνει εδώ και καιρό. Γι’ αυτό και δεν μας εκπλήσσει
πλέον, αφού έχουμε συνηθίσει να τη ζούμε. Όπως συμβαίνει και στην Πολιτεία του
Ιλινόις. Κανονικά, αυτή η μορφή πτώχευσης δεν οδηγεί σε παγκόσμιο πτωχευτικό
γεγονός. 

Πόσο πιθανόν είναι να οδηγηθούμε
στις δύο πρώτες μορφές πτώχευσης; Εάν έχουμε κάποια πράξη με μορφή νομικής ισχύος,
όπως μία νέα νομοθεσία, που οδηγεί σε μερική ή ολική ακύρωση των υπογεγραμμένων
συμφωνιών, το πιο πιθανόν είναι να οδηγηθούμε αυτομάτως σε πιστωτικό γεγονός.
Ωστόσο, οποιασδήποτε μορφής διαπραγματεύσεις βεβαίως και δεν οδηγούν σε ένα
παρόμοιο γεγονός.

Αυτό, πάντως, που με προβληματίζει
είναι ότι για κάποιους μυστηριώδεις λόγους ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αναμένει
λύσεις στις οικονομικές εξελίξεις από τον τοπικό (ελληνικό) πολιτικό παράγοντα.
Έχουμε, λοιπόν, φορτώσει το πολιτικό προσωπικό (όλων των αποχρώσεων) με μία
ευθύνη που δεν του αναλογεί. Το εντυπωσιακότερο, όμως, είναι ότι υπάρχει πολιτικό
προσωπικό που αναλαμβάνει ευχαρίστως αυτήν την ευθύνη, υιοθετώντας προεκλογικές
θέσεις που είναι αδύνατον να τηρήσει στη συνέχεια.

Στο σημείο που βρίσκεται η Ελλάδα
και η Ευρώπη το πολιτικό προσωπικό είχε μόνο δύο επιλογές: α) να επιδείξει ψυχραιμία,
αναμονή και αντοχή στη διαχείριση της κρίσης και να καθοδηγήσει τον λαό (ως
πρωτοπορία) στη μαραθώνια και δίκαιη έξοδο από την κρίση και β) να κάνει μικρά
ή μεγάλα λάθη που θα επιδεινώσουν την κατάσταση.

Το πολιτικό προσωπικό και ο λαός
μας έχουν να επιδείξουν ιστορικές στιγμές και της μίας και της άλλης κατεύθυνσης.
Σε κάθε περίπτωση, το να βρεθεί η Ελλάδα στην πρώτη γραμμή των ευρωπαϊκών και
των παγκόσμιων αποφάσεων εν μέσω παγκόσμιας και ευρωπαϊκής κρίσης με τον κίνδυνο
να μεταβληθεί σε παραδειγματική περίπτωση με κάνει σκεπτικό.

Καθ. Παναγιώτης Ε. Πετράκης