«Και το πιο μεγάλο ταξίδι, αρχίζει με ένα βήμα» Λάο Τσε

 

Ένας ενδιαφερόμενος για να παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα ΜΒΑ πρέπει να κάνει αίτηση την συγκεκριμένη χρονιά στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο που τον ενδιαφέρει.

Καθώς πολλά προγράμματα είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικά, καλό είναι αυτός ο ενδιαφερόμενος να κάνει πολλές αιτήσεις σε αρκετά πανεπιστήμια, έτσι ώστε όταν θα έρθουν οι θετικές ή αρνητικές απαντήσεις να έχει δυνατότητα επιλογών. Πολύ σημαντικό επίσης είναι και το πότε ο υποψήφιος θα στείλει την αίτηση. Τα περισσότερα πανεπιστήμια θέτουν συγκεκριμένες ημερομηνίες, μέχρι τις οποίες δέχονται μία αίτηση. Στην Αμερική για παράδειγμα χρειάζεται να γίνει η αποστολή των αιτήσεων τουλάχιστον δέκα μήνες πριν, ενώ στην Αγγλία γύρω στους οκτώ. Υπάρχουν πανεπιστήμια που θα δεχτούν μία αίτηση έστω και λίγες μέρες πριν την έναρξη του προγράμματος, αλλά αυτό δεν συμβαίνει στα καλύτερα ΜΒΑ. Συνήθως είναι αρκετά ανεκτικοί ως προς το να δεχτούνε μία καθυστερημένη αίτηση, παρόλα αυτά σίγουρα όσο πιο νωρίς, τόσο πιο καλά.

Η επιλογή ενός πανεπιστημίου είναι από αυτές τις αποφάσεις που μπορεί να καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ζωή και την καριέρα ενός ανθρώπου. Η αίτηση είναι το πρώτο βήμα. Στην Αμερική η προετοιμασία της αίτησης θεωρείται ως κάτι ιδιαίτερα σοβαρό και υπάρχουν πάρα πολλές συμβουλευτικές εταιρείες που ειδικεύονται στο να προετοιμάζουν τις αιτήσεις των υποψηφίων για ένα ΜΒΑ. Πρέπει κανείς να μελετήσει όλες τις λεπτομέρειες και τις οδηγίες της αίτησης (ακόμα και τα μικρά γράμματα) για το τι ακριβώς ζητάει το κάθε πανεπιστήμιο και να μην διστάσει να επικοινωνήσει με το πανεπιστήμιο αρκετές φορές προτού ακόμα καταθέσει την αίτησή του.  Ο συνολικός φάκελος μιας αίτησης δεν πρέπει ποτέ να είναι ελλιπής, καθώς η αίτηση έτσι καθυστερεί και μπορεί ακόμα και να απορριφθεί. 

Τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την αίτηση που ζητούνται από κάθε υποψήφιο μπορεί να διαφέρουν από πανεπιστήμιο σε πανεπιστήμιο. Συνήθως ζητάνε κάποια ή και όλα  από τα εξής:

  • Έντυπη Αίτηση της αντίστοιχης σχολής του συγκεκριμένου πανεπιστημίου
  • Αντίγραφο πρώτου Πτυχίου (και τυχόν άλλων εάν υπάρχουν)
  • Αναλυτική Βαθμολογία των μαθημάτων του πρώτου Πτυχίου, καθώς και αντίγραφο σχετικού Μεταπτυχιακού τίτλου (εάν υπάρχει)
  • Αναγνώριση από το ΔΙΚΑΤΣΑ για όσους έχουν Τίτλους από Πανεπιστήμια του Εξωτερικού
  • Το αποτέλεσμα του τεστ GMAT
  • Αποδεικτικό της γνώσης της Αγγλικής Γλώσσας (TOEFL, IELTS ή Proficiency του Cambridge ή Michigan)
  • Ένα πλήρες Βιογραφικό Σημείωμα (CV)
  • Δύο (2) ή Τρεις (3) Συστατικές Επιστολές (πολλές φορές σε έντυπα του Τμήματος)
  • Δύο (2) ή Τέσσερις (4) Φωτογραφίες
  • Συνέντευξη
  • Μία πρωτότυπη Έκθεση (Personal Statement ή Purpose of Study)
  • Παλιές εργασίες ή Δημοσιεύσεις

Η αίτηση πρέπει να συμπληρώνεται πάντα με κεφαλαία γράμματα, με μπλε ή μαύρο στυλό. Kατά προτίμηση όμως η αίτηση πρέπει να είναι δακτυλογραφημένη, κάτι το οποίο είναι ιδιαίτερα εύκολο στις μέρες μας καθώς μπορεί να «κατέβει» από την ιστοσελίδα του πανεπιστημίου.  Επίσης, θα πρέπει κανείς να μην αφήνει ασυμπλήρωτα κενά. Τέλος, θέλει προσοχή να μην υπάρχει αναντιστοιχία ημερομηνιών και άλλων πληροφοριών ανάμεσα στα διαφορετικά «κουτάκια» (εργασιακή εμπειρία, τίτλοι σπουδών, κλπ.) που βρίσκονται μέσα στην αίτηση. Η αισθητική της «νοικοκυρεμένης» ή όχι αίτησης, αντικατοπτρίζει εν πολλοίς τον υποψήφιο. 

 

 Η φωτοτυπία του πτυχίου που αποστέλλεται σε ένα Πανεπιστήμιο πρέπει να είναι επικυρωμένη. Όταν πρόκειται για ξένο πανεπιστήμιο πρέπει να συνοδεύεται και από επίσημη μετάφραση εφόσον οι σπουδές έχουν γίνει σε γλώσσα άλλη από αυτήν που διδάσκεται στο πανεπιστήμιο της αίτησης.

 

Και η αναλυτική βαθμολογία των μαθημάτων του πρώτου πτυχίου πρέπει να είναι επικυρωμένη. Οι βαθμολογικές κλίμακες διαφέρουν τελείως από χώρα σε χώρα. Παρ’ όλα αυτά τα περισσότερα πανεπιστήμια του εξωτερικού διαθέτουν ορισμένα βιβλία–οδηγούς που αντιστοιχούν τις διαφορετικέ κλίμακες βαθμολογίας. Ενδεχομένως, λόγω της ιδιαίτερης δομής που έχει το έντυπο της αναλυτικής βαθμολογίας κάθε πανεπιστημίου, μπορεί να ζητηθούν από τον υποψήφιο κάποιες επιπρόσθετες πληροφορίες.  Ορισμένα πανεπιστήμια δίνουν μεγαλύτερη σημασία στα μαθήματα κορμού, παρά στο συνολικό βαθμό που περιλαμβάνει και τα μαθήματα επιλογής. Τέλος, επειδή η δυσκολία απόκτησης ενός τελικού βαθμού ποικίλει από πανεπιστήμιο σε πανεπιστήμιο και από σχολή σε σχολή – ακόμα και όταν βρίσκονται στην ίδια γεωγραφική περιοχή – ορισμένα πανεπιστήμια μπορεί να ρωτήσουν σε πιο ποσοστό της τάξης βάσει βαθμού αποφοίτησε ο υποψήφιος. Δηλαδή, εάν ο βαθμός του ανήκει στο υψηλότερο 10% ή 25% της χρονιάς του.

Εάν κάποιος υποψήφιος κατέχει παραπάνω από ένα πτυχίο ή ακόμη και ένα Μεταπτυχιακό τίτλο, το πανεπιστήμιο ζητάει σχεδόν πάντα αντίγραφα πτυχίου και αναλυτική βαθμολογία από όλη την ακαδημαϊκή ιστορία του υποψηφίου. Σε περίπτωση που ένας υποψήφιος έχει τίτλο από Πανεπιστήμιο της αλλοδαπής, τα κρατικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα ζητάνε και αναγνώριση από το ΔΙΚΑΤΣΑ.

Εάν πρόκειται για αίτηση στο εξωτερικό, τα ξένα πανεπιστήμια ζητάνε ένα αποδεικτικό γνώσης της γλώσσας. Τα περισσότερα πανεπιστήμια ζητάνε αποτελέσματα TOEFL και θέτουν ως προϋπόθεση κάποιο ελάχιστο βαθμό. Κάποια πανεπιστήμια στη Βρετανία, στον Καναδά, στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία,  δέχονται IELTS ή ακόμα και  Proficiency του Cambridge, όχι όμως όλα. Το TOEFL πάντως είναι συνήθως το αποδεικτικό γνώσης αγγλικής γλώσσας που ζητάνε τα περισσότερα ΜΒΑ προγράμματα.

Το βιογραφικό σημείωμα πρέπει να είναι μεστό και οι πληροφορίες που δίνονται να έχουν απόλυτη αντιστοιχία με τις πληροφορίες που δίνονται στην αίτηση. Ο τρόπος σύνταξης του βιογραφικού πρέπει να είναι επαγγελματικός και ποτέ σε πρώτο πρόσωπο. Το βιογραφικό είναι μια ευκαιρία για τον υποψήφιο να προσφέρει πληροφορίες που δεν «χωρούσαν» σε μια τυποποιημένη αίτηση.

Η καλύτερη επιλογή για συστατικές επιλογές είναι μία από νυν εργοδότη και μία από πρώην καθηγητή του πανεπιστημίου που φοίτησε ο υποψήφιος. Εάν έχουν περάσει πολλά χρόνια από την αποφοίτηση του υποψηφίου, τότε συστατικές επιστολές από νυν ή και πρώην εργοδότες γίνονται δεκτές. Πολλά πανεπιστήμια προσφέρουν τυποποιημένα έντυπα τα οποία ο συστήνων πρέπει να συμπληρώσει. Κάποια από τα πανεπιστήμια δέχονται και παραδοσιακές συστατικές επιστολές υπό την μορφή γράμματος, κάποια άλλα όμως όχι. Ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι σίγουρος για το τι ακριβώς ζητάει το πανεπιστήμιο. Συστατικές επιστολές από πολιτικούς δεν είναι τόσο δημοφιλείς στο εξωτερικό, όσο νομίζουνε πολλοί Έλληνες φοιτητές.  Ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι σίγουρος ότι οι συστατικές επιστολές που του δίνονται είναι θερμές. Συχνά υπάρχει διγλωσσία στις συστατικές επιστολές, οι οποίες ενώ εκ πρώτης όψεως φαίνονται θετικές, παρ όλα αυτά με μια ευγενική έλλειψη ενθουσιασμού, εκφράζουν έμμεσα επιφυλάξεις. Γι’ αυτό άλλωστε οι καλές συστατικές επιστολές έχουν πλούσιο κείμενο με πολλές αναλυτικές πληροφορίες. Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από μια συστατική επιστολή «κονσέρβα», δηλαδή δυο μικρές παράγραφοι, τις οποίες αυτός που συστήνει χρησιμοποιεί συνεχώς για κάθε υποψήφιο. 

Κάποια πανεπιστήμια ζητάνε 2 ή 3 φωτογραφίες. Στα περισσότερα πανεπιστήμια της Αγγλίας και της Αμερικής, η αποστολή φωτογραφιών με την αίτηση τείνει να καταργηθεί και αυτό για λόγους ισότητας και αποφυγής φαινομένων μεροληψίας.

Τα περισσότερα πανεπιστήμια ζητάνε από τον υποψήφιο να γράψει μία μικρή έκθεση (Personal Statement ή Purpose of Study) στην οποία θα εξηγεί τους λόγους για τους οποίους θέλει να σπουδάσει και στην οποία επίσης θα μιλάει για τους στόχους και την καριέρα του. Τα πανεπιστήμια ψάχνουν να βρουν σε αυτές τις εκθέσεις άτομα που έχουν κίνητρο και προοπτική, που είναι ώριμα και αποφασισμένα και που έχουν συγκροτημένο λόγο και καθαρή σκέψη. Οι εκθέσεις αυτές  δεν πρέπει να είναι σύντομες, εκτός εάν έτσι υπαγορεύουν οι οδηγίες της αίτησης. Στα πανεπιστήμια του εξωτερικού χρησιμοποιούν συνήθως αυτές τις εκθέσεις και για να αξιολογήσουν την ικανότητα του υποψηφίου στο γραπτό λόγο της αντίστοιχης γλώσσας. 

Στα περισσότερα πανεπιστήμια της Ευρώπης οι αιτήσεις υποψηφίων φοιτητών εξετάζονται χωρίς να είναι απαραίτητη η καταβολή κάποιου χρηματικού αντιτίμου. Σε κάποια όμως και συνήθως στα περισσότερα της Αμερικής, μαζί με την αίτηση τα πανεπιστήμια ζητούν, προκειμένου να την εξετάσουν, ένα αντίτιμο που ποικίλει από 70 έως 120 ευρώ. Επίσης αρκετά πανεπιστήμια μπορεί να αιτηθούν κάποια βεβαίωση ότι ο υποψήφιος έχει την δυνατότητα να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του. Αυτή η βεβαίωση μπορεί να προέρχεται από Τράπεζα εάν ο υποψήφιος (ο ίδιος άμεσα ή έμμεσα οι γονείς του)  αυτοχρηματοδοτείται ή από φορέα (ίδρυμα ή οργανισμό) που χορηγεί τυχόν υποτροφία ή δάνειο.

Πολλά πανεπιστήμια μπορεί να ζητήσουν και βεβαιώσεις και αποδεικτικά για τα χρόνια και το είδος της εργασιακής εμπειρίας που δηλώνει ο υποψήφιος.

Επίσης, εάν ο υποψήφιος κρίνει ότι από τα συνήθη δικαιολογητικά δεν μπορούν να φανούν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, τα οποία θεωρεί σημαντικά, μπορεί να συντάξει μια επιπλέον επιστολή που θα την τιτλοφορήσει Επιπρόσθετες Πληροφορίες (Additional Information) και στην οποία θα συμπεριλάβει ότι τυχόν θεωρεί απαραίτητο. Κάποια πανεπιστήμια δέχονται τέτοιου είδους επιστολές, κάποια άλλα όχι. 

Η συνέντευξη είναι κάτι στο οποίο πολλά πανεπιστήμια αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία και αυτό γιατί πρόκειται για απευθείας επαφή και εκτίμηση του υποψηφίου.  Ο υποψήφιος θα πρέπει να δείξει αυτοπεποίθηση αλλά χωρίς ίχνη αλαζονείας. Δεν θα πρέπει να μακρηγορεί, ούτε και να απαντάει μονολεκτικά. Ο ιδανικός χρόνος μιας απάντησης είναι 3 λεπτά. Υπάρχουν μερικές κλασικές ερωτήσεις στις συνεντεύξεις των ΜΒΑ: Γιατί θέλετε να κάνετε ΜΒΑ; Γιατί το συγκεκριμένο ΜΒΑ; Γιατί τώρα; Πού βλέπετε τον εαυτό σας σε 5 ή 10 χρόνια; Τι θέλετε να κάνετε μετά το ΜΒΑ; Μπορεί επίσης να ζητηθεί σε κάποιον να μιλήσει γενικά για τον εαυτό του και καμιά φορά αυτή είναι η πρώτη ερώτηση σε μία συνέντευξη. Ακόμη μπορεί να ζητηθεί από κάποιον να περιγράψει την καριέρα του, κάποιο στόχο που έχει πετύχει στο παρελθόν ή ακόμα και κάποια δυσάρεστα γεγονότα στη δουλειά του. Ο υποψήφιος πρέπει να αποφύγει τυχόν αρνητικά σχόλια για πρώην εργοδότες ή καθηγητές του. Όταν δίνει κάποιος συνέντευξη, πρέπει να σκέφτεται όχι μόνο τι έχει να πάρει από ένα ΜΒΑ, αλλά και τι έχει να προσφέρει στην τάξη του και στο πανεπιστήμιο. Πέρα από τις κλασικές ερωτήσεις, καλό είναι να περιμένει κανείς και μια μη αναμενόμενη ερώτηση, αλλά ο ενδιαφερόμενος δεν πρέπει να δείξει πανικό. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης,  ο ενδιαφερόμενος οφείλει να είναι ειλικρινής, καθώς το επιτηδευμένο ύφος πάντα διακρίνεται από έμπειρους συνεντευξιαστές.     

Είτε στην αίτηση είτε στο βιογραφικό είναι σημαντικό να γράφονται τα όποια ερευνητικά ενδιαφέροντα που συνήθως εκφράζονται με δημοσιεύσεις του υποψηφίου καθώς επίσης και τυχόν αξιόλογες κοινωνικές δραστηριότητες. Κάποια πανεπιστήμια ζητάνε και παλιές εργασίες ή projects του υποψηφίου.  

Τα καλά πανεπιστήμια, πέρα από τα ελάχιστα τυπικά προσόντα που ζητάνε, ψάχνουν να βρουν ενεργητικά άτομα με προσωπικότητα και προοπτική που σαν απόφοιτοι στο μέλλον θα τιμήσουν το πανεπιστήμιο. Ουσιαστικά όπως ένας φοιτητής επενδύει σε ένα πανεπιστήμιο, έτσι και τα καλά πανεπιστήμια επενδύουν σε φοιτητές.

in.gr