πριν λίγες ημέρες η καλή συνάδελφος, αγγελική στελλάκη βρέθηκε στο αμβούργο. μία πόλη για την οποία δεν είχα ακούσει ποτέ τίποτα, δεν την είχε επισκεφτεί κανείς γνωστός μου, αλλά για κάποιο απροσδιόριστο λόγο (ίσως επειδή συμπαθώ την ποδοσφαιρική ομάδα της, ίσως επειδή από εκεί ξεκίνησαν οι beatles την σπουδαία καριέρα τους) είχα πάντα την αίσθηση ότι είναι ενδιαφέρουσα.

οι εντυπώσεις που μου μετέφερε η αγγελική δικαίωσαν τη διαίσθησή μου και σκέφτηκα ότι θα θέλατε και εσείς να μάθετε περισσότερα στοιχεία για αυτήν την πόλη του γερμανικού βορρά.

έτσι με τη βοήθεια της αγγελικής, που μάς δανείζει τις φωτογραφίες της και τα κείμενά της, πάμε μια βόλτα στο Aμβούργο:

«Στον 20ό όροφο ενός ξενοδοχείου στο Αμβούργο μετά από ένα Moulin Rouge – ποτό, όχι ταινία -, ελάχιστα πράγματα μοιάζουν να έχουν σημασία.

» Κοιτάζω τα φώτα των πλοίων, τη λάμψη του λιμανιού, τα πλοία που φεύγουν, άλλα που έρχονται… Το βλέμμα σκαλώνει στο δρόμο, στους δρόμους. Ταξίδια με αυτοκίνητο, μεγάλες λεωφόροι, δρόμου που ακολουθούν τον Έλβα οδηγώντας κάπου μακριά.

» Ο χρόνος… ακίνητος, αιώνιος σε αυτά τα ταξίδια.

» Το St. Pauli οργιάζει τα βράδια. Κεμπάμπ, μπέργκερ, λουκάνικα –πολύ λουκάνικο οι Γερμανοί-, μυρωδιά μπύρας.

» Θέλω να βγάλω τα τακούνια μου, ξημερώματα στο Αμβούργο και τα πόδια μου πονάνε καθώς περπατάμε στους δρόμους. Δεν βγάζεις τα παπούτσια σου στο Αμβούργο, θραύσματα από σπασμένα μπουκάλια μπύρας παραμονεύουν σε κάθε σου βήμα.

» Νέον πινακίδες ακόμα και στο αστυνομικό τμήμα, άγνωστοι άνδρες σου πιάνουν τη κουβέντα, «μιλάς γερμανικά;», όχι τους λες για να τους αποφύγεις.

» Σε ένα μπαράκι δυο ζευγάρια χορεύουν, δε τους νοιάζει που έξω έχει ξημερώσει, πρωί στη Γερμανία.

» Παίρνουμε το δρόμο για την ψαραγορά, τη διάσημη Fishmarkt. Παππούδες που ξύπνησαν να αγοράσουν τα ψάρια τους, τρελο-αμβουργέζοι μετά από ξενύχτι, άλλη μια μπύρα στο χέρι – πάντα υπάρχει χώρος για μια μπύρα ακόμα -, συναυλίες και χάπενινγκ στο μέρος όπου μαζεύονται όλοι οι κάτοικοι του Αμβούργου.

» Το ίδιο απόγευμα έχουμε πάει στο Blankenese, το χωριό των πλούσιων καπεταναίων. Κάνουμε βόλτα στα στενοσόκακα κοιτάζουμε τις βίλες, τον ποταμό Έλβα, τους φάρους. Περπατάμε δίπλα στις όχθες του ποταμού, προσπαθούμε να βγάλουμε φωτογραφία την πειρατική σημαία, που θα πάει θα τη σηκώσει ο αέρας ψηλά, θα πάρει φόρα, μπαϊράκι. 


 
» Αλλά και η συνοικία της Altona σου κλέβει την καρδιά. Η αριστοκρατική συνοικία του Αμβούργου είναι γεμάτη ψαγμένα μαγαζάκια, όμορφες καφετέριες και μπαράκια.

» Κι έπειτα είναι οι απέραντες λίμνες και τα πάρκα που οι Αμβουργέζοι πηγαίνουν για μπάρμπεκιου, για συναυλίες, για να παίξουν μπάλα. Ποδηλατάδες στις όχθες της λίμνης, τζόκινγκ χωρίς τέλος, μια πόλη όπου έχει φτιαχτεί για να τη ζουν οι κάτοικοί της».

Πυξίδα © Πέννυ Μπροτζάκη e-mail: [email protected]

Πέννυ Μπροτζάκη